Duru ve Sevimli Tavşan
Bir zamanlar, yemyeşil çayırlarla kaplı, rengarenk çiçeklerin açtığı huzurlu bir köyde, Duru adında tatlı mı tatlı bir çocuk yaşarmış. Duru’nun en sevdiği şey, yumuşacık tüyleri ve upuzun kulaklarıyla minik bir tavşanmış. Adı Pamuk’muş. Pamuk, Duru’nun en yakın arkadaşıymış. Her sabah güneş doğduğunda, Duru uyanır ve hemen Pamuk’u kucağına alırmış. Birlikte kahvaltı yaparlar, bahçede oyunlar oynarlarmış.
Bir gün, Duru ve Pamuk bahçede oynarken, minik bir kuşun dalların arasında sıkıştığını görmüşler. Kuş, kanatlarını çırpıyor ama bir türlü kurtulamıyormuş. Duru hemen koşup annesine haber vermiş. Annesi ve Duru birlikte kuşu dikkatlice kurtarmışlar. Kuş, sevinçle cıvıldayarak uzaklara uçmuş. Duru, Pamuk’a dönüp, “Gördün mü Pamuk? Yardım etmek ne güzel bir şey!” demiş. Pamuk da sevinçle zıplamış.
O günden sonra Duru ve Pamuk, her gün başka bir hayvana yardım etmeye başlamışlar. Bazen susuz kalan bir kediye su vermişler, bazen de yuvasından düşen bir sincaba yuva yapmışlar. Köydeki tüm hayvanlar Duru ve Pamuk’u çok severmiş. Onlar da herkese sevgiyle yaklaşırmış.
Bir akşam, Duru yatağına yatmadan önce Pamuk’u yanına almış. Annesi ona ninniler söylemiş. Duru, Pamuk’a sarılarak, “İyi ki varsın Pamuk. Seninle oynamak, yardım etmek çok güzel. Yarın yine birlikte oynayalım mı?” demiş. Pamuk, minik burnunu Duru’nun yanağına dokundurmuş. Duru gülümsemiş ve gözlerini kapatmış.
O gece Duru, rüyasında Pamuk’la birlikte uçan kuşlarla, zıplayan tavşanlarla ve mutlu hayvanlarla dolu rengarenk bir dünyada oynamış. Uyandığında ise güneş pencereden içeri gülümsüyormuş. Duru, Pamuk’a sarılmış ve “Günaydın Pamuk, bugün de güzel bir gün!” demiş.
Duru ve Pamuk, dostluğun ve yardımlaşmanın en güzel örneği olmuşlar. Onlar hep birlikte mutlu mesut yaşamışlar.
Bir gün, Duru ve Pamuk bahçede oynarken, minik bir kuşun dalların arasında sıkıştığını görmüşler. Kuş, kanatlarını çırpıyor ama bir türlü kurtulamıyormuş. Duru hemen koşup annesine haber vermiş. Annesi ve Duru birlikte kuşu dikkatlice kurtarmışlar. Kuş, sevinçle cıvıldayarak uzaklara uçmuş. Duru, Pamuk’a dönüp, “Gördün mü Pamuk? Yardım etmek ne güzel bir şey!” demiş. Pamuk da sevinçle zıplamış.
O günden sonra Duru ve Pamuk, her gün başka bir hayvana yardım etmeye başlamışlar. Bazen susuz kalan bir kediye su vermişler, bazen de yuvasından düşen bir sincaba yuva yapmışlar. Köydeki tüm hayvanlar Duru ve Pamuk’u çok severmiş. Onlar da herkese sevgiyle yaklaşırmış.
Bir akşam, Duru yatağına yatmadan önce Pamuk’u yanına almış. Annesi ona ninniler söylemiş. Duru, Pamuk’a sarılarak, “İyi ki varsın Pamuk. Seninle oynamak, yardım etmek çok güzel. Yarın yine birlikte oynayalım mı?” demiş. Pamuk, minik burnunu Duru’nun yanağına dokundurmuş. Duru gülümsemiş ve gözlerini kapatmış.
O gece Duru, rüyasında Pamuk’la birlikte uçan kuşlarla, zıplayan tavşanlarla ve mutlu hayvanlarla dolu rengarenk bir dünyada oynamış. Uyandığında ise güneş pencereden içeri gülümsüyormuş. Duru, Pamuk’a sarılmış ve “Günaydın Pamuk, bugün de güzel bir gün!” demiş.
Duru ve Pamuk, dostluğun ve yardımlaşmanın en güzel örneği olmuşlar. Onlar hep birlikte mutlu mesut yaşamışlar.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!