İnci ve Prenses'in Dostluk Bahçesi

Bir varmış, bir yokmuş... Gökkuşağı renklerinde bir balonun içinde, pamuk şeker bulutlarının üzerinde, küçük bir prenses yaşarmış. Bu prenses, ışıl ışıl saçları ve yumuşacık pembe elbisesiyle herkese neşe saçarmış. İnci adında minik bir kız ise her gece uyumadan önce prensesi hayal edermiş. Çünkü İnci’nin en sevdiği şey, prenseslerin sihirli dünyasıymış.

Bir gece, İnci'nin odası yıldızlarla dolmuş. Yatağının ucunda, gülümseyen bir prenses belirmiş. "Merhaba İnci," demiş prenses. "Benim adım Işıltı. Seninle arkadaş olmak istiyorum." İnci çok mutlu olmuş. Birlikte odada uçan kelebekleri izlemişler. Prenses, kelebeğin kanadına küçük bir parıltı sürmüş, kelebek daha da pırıl pırıl olmuş. İnci sevinçle gülmüş.

Prenses İnci'ye sormuş: "En çok neyi seversin?" İnci, "Sana benzer prensesleri ve çiçekleri," demiş. Prenses elini sallamış, odanın her yeri rengarenk çiçeklerle dolmuş. Papatyalar, güller, menekşeler... Her çiçekten bir dostluk şarkısı yükselmiş. İnci ve prenses birlikte dans etmişler. Dans ederken prenses, "Arkadaşlar birbirine yardım eder ve birlikte güzel şeyler yapar," demiş. İnci başını sallamış. O gece, en güzel uykuya dalmış. Rüyasında prensesle birlikte çiçekler arasında koşmuş, güneşin altında sıcacık kucaklaşmışlar. Sabah olduğunda İnci, kalbinde tarif edilmez bir sevgi hissetmiş. Annesine "Prensesle arkadaş oldum," demiş. Annesi "Ne güzel, dostluk en güzel hazinedir," demiş. İnci o günden sonra herkese gülümsemiş, çünkü dostluğun ne kadar özel olduğunu öğrenmiş. Ve İnci her gece, prenses Işıltı'nın ona fısıldadığı gibi, "İyi geceler, sevgi dolu arkadaşım," diyerek uykuya dalmış. Masal burada bitmiş, herkes mutlu olmuş.