Liva ve Bebeğinin Macerası
Bir varmış, bir yokmuş, güneşin en tatlı gülümsediği bir ülkede, Liva adında minicik bir kız çocuğu yaşarmış. Liva’nın en sevdiği şey, rengârenk önlüğüyle bebeği ve onunla oynadığı oyuncaklarıymış. Ama en çok da ablası Almila’yı çok severmiş. Her gün birlikte oyunlar kurar, kahkahalar atarlarmış.
Bir sabah, Liva bebeğini kucağına almış, oyuncak tavşanını da yanına koymuş. Ablası Almila’ya dönüp, “Hadi, bir maceraya gidelim!” demiş. Almila gülümseyerek, “Tamam, haydi ormandaki çiçekli yola gidelim,” demiş.
İkisi el ele, bebek ve oyuncak tavşan da yanlarında, rengârenk çiçeklerle dolu bir patikaya girmişler. Yolda bir kelebeğin kanatlarını açıp kapadığını görmüşler. Liva çok heyecanlanmış, bebeğini havaya kaldırarak “Bak bebek, kelebek!” diye bağırmış. Almila, “O da bizimle oynamak istiyor,” demiş. Kelebek onlara yaklaşmış, sonra bir çiçeğin üstüne konmuş. Liva, bebeğinin minik eliyle kelebeğe “Merhaba” demiş.
Derken bir ağacın altında küçük bir kutu bulmuşlar. İçinde rengârenk taşlar varmış. Almila, “Bunlar sihirli taşlar. Her biri bir dilek tutar,” demiş. Liva, bebeğini ve oyuncak tavşanını alıp bir taş seçmiş. “Bebekle hep oynamak istiyorum,” demiş. Taş parlamış. Sonra Almila da bir taş almış, “Liva’yla her gün macera yaşamak istiyorum,” demiş. Taş yine parlamış. İkisi gülerek kucaklaşmışlar.
Akşam olmadan eve dönmüşler. Liva, bebeğini yatağına yatırmış, oyuncak tavşanı da yanına koymuş. Almila, “Bugün çok güzel bir maceraydı,” demiş. Liva, “Seninle her macera güzel,” diye cevap vermiş. Ve o gece, Liva bebeğine sarılıp Almila’nın sıcacık sesiyle uykuya dalmış. Rüyasında bile kelebekler uçuyor, taşlar parlıyormuş. Çünkü sevgiyle paylaşılan her an, en büyük maceraymış.
Bir sabah, Liva bebeğini kucağına almış, oyuncak tavşanını da yanına koymuş. Ablası Almila’ya dönüp, “Hadi, bir maceraya gidelim!” demiş. Almila gülümseyerek, “Tamam, haydi ormandaki çiçekli yola gidelim,” demiş.
İkisi el ele, bebek ve oyuncak tavşan da yanlarında, rengârenk çiçeklerle dolu bir patikaya girmişler. Yolda bir kelebeğin kanatlarını açıp kapadığını görmüşler. Liva çok heyecanlanmış, bebeğini havaya kaldırarak “Bak bebek, kelebek!” diye bağırmış. Almila, “O da bizimle oynamak istiyor,” demiş. Kelebek onlara yaklaşmış, sonra bir çiçeğin üstüne konmuş. Liva, bebeğinin minik eliyle kelebeğe “Merhaba” demiş.
Derken bir ağacın altında küçük bir kutu bulmuşlar. İçinde rengârenk taşlar varmış. Almila, “Bunlar sihirli taşlar. Her biri bir dilek tutar,” demiş. Liva, bebeğini ve oyuncak tavşanını alıp bir taş seçmiş. “Bebekle hep oynamak istiyorum,” demiş. Taş parlamış. Sonra Almila da bir taş almış, “Liva’yla her gün macera yaşamak istiyorum,” demiş. Taş yine parlamış. İkisi gülerek kucaklaşmışlar.
Akşam olmadan eve dönmüşler. Liva, bebeğini yatağına yatırmış, oyuncak tavşanı da yanına koymuş. Almila, “Bugün çok güzel bir maceraydı,” demiş. Liva, “Seninle her macera güzel,” diye cevap vermiş. Ve o gece, Liva bebeğine sarılıp Almila’nın sıcacık sesiyle uykuya dalmış. Rüyasında bile kelebekler uçuyor, taşlar parlıyormuş. Çünkü sevgiyle paylaşılan her an, en büyük maceraymış.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!