Akif ve Dinozor Dostu
Bir zamanlar Akif adında, altı yaşında neşeli bir çocuk varmış. Akif, dinozorları çok severmiş. Odasında dinozor oyuncakları, dinozorlu yastıklar, hatta dinozorlu pijamaları varmış. Her gece yatağına yattığında, dinozorların dünyasını hayal edermiş.
Bir akşam, Akif yatağına yatmış, gözlerini kapatmış. Birden kendini yemyeşil bir ormanda bulmuş. Ağaçlar o kadar büyükmüş ki, bulutlara değiyormuş. Tam o sırada, tatlı mı tatlı bir ses duymuş:
"Merhaba Akif! Ben Dodo!"
Akif gözlerine inanamamış. Karşısında, sevimli mi sevimli, yeşil bir dinozor duruyormuş. Dodo'nun gözleri parıl parıl parlıyormuş.
"Sen gerçek misin?" diye sormuş Akif.
"Elbette gerçeğim!" demiş Dodo gülümseyerek. "Ben bu ormanın dost canlısı dinozoru Dodo'yum. Gel, sana ormanımızı gezdireyim!"
Akif sevinçle Dodo'nun yanına koşmuş. Birlikte ormanda yürümüşler. Yolda bir sincap görmüşler. Sincabın elindeki fındıklar yere düşmüş. Akif hemen eğilip fındıkları toplamış ve sincaba vermiş.
"Teşekkür ederim, Akif!" demiş sincap mutlu mutlu.
Dodo, "Ne kadar yardımseversin!" demiş. "İşte bu yüzden seni çok sevdim."
Biraz ileride, bir kuş yuvası görmüşler. Yuvadan bir yavru kuş düşmüş. Akif nazikçe yavru kuşu alıp yuvasına koymuş. Anne kuş sevinçle cıvıldamış.
Dodo, "Akif, sen harika bir kalbe sahipsin," demiş. "Dostlarına hep yardım ediyorsun."
Sonra birlikte bir gölette su içmişler. Dodo, Akif'e ormanın güzelliklerini anlatmış. Çiçekleri, kelebekleri, ağaçları göstermiş.
"Unutma Akif," demiş Dodo. "Doğayı sev, hayvanlara iyi davran. Onlar da senin dostların."
Akif başını sallamış. "Söz, Dodo! Hep doğayı koruyacağım."
Güneş yavaşça batmaya başlamış. Dodo, "Artık gitme vakti," demiş tatlı bir sesle. "Ama unutma, ben hep kalbinde olacağım. Her gece rüyanda seni bekleyeceğim."
Akif, Dodo'ya sımsıkı sarılmış. "İyi geceler, Dodo! Yarın yine gelirim!"
Dodo gülümsemiş. "İyi geceler, Akif! Tatlı rüyalar!"
Akif gözlerini açmış. Kendi yatağında, dinozorlu yastığına sarılmış yatıyormuş. Gülümsemiş. Dodo'yu çok sevmiş. Ve o gece, huzur içinde, mutlu bir şekilde uykuya dalmış.
Bir akşam, Akif yatağına yatmış, gözlerini kapatmış. Birden kendini yemyeşil bir ormanda bulmuş. Ağaçlar o kadar büyükmüş ki, bulutlara değiyormuş. Tam o sırada, tatlı mı tatlı bir ses duymuş:
"Merhaba Akif! Ben Dodo!"
Akif gözlerine inanamamış. Karşısında, sevimli mi sevimli, yeşil bir dinozor duruyormuş. Dodo'nun gözleri parıl parıl parlıyormuş.
"Sen gerçek misin?" diye sormuş Akif.
"Elbette gerçeğim!" demiş Dodo gülümseyerek. "Ben bu ormanın dost canlısı dinozoru Dodo'yum. Gel, sana ormanımızı gezdireyim!"
Akif sevinçle Dodo'nun yanına koşmuş. Birlikte ormanda yürümüşler. Yolda bir sincap görmüşler. Sincabın elindeki fındıklar yere düşmüş. Akif hemen eğilip fındıkları toplamış ve sincaba vermiş.
"Teşekkür ederim, Akif!" demiş sincap mutlu mutlu.
Dodo, "Ne kadar yardımseversin!" demiş. "İşte bu yüzden seni çok sevdim."
Biraz ileride, bir kuş yuvası görmüşler. Yuvadan bir yavru kuş düşmüş. Akif nazikçe yavru kuşu alıp yuvasına koymuş. Anne kuş sevinçle cıvıldamış.
Dodo, "Akif, sen harika bir kalbe sahipsin," demiş. "Dostlarına hep yardım ediyorsun."
Sonra birlikte bir gölette su içmişler. Dodo, Akif'e ormanın güzelliklerini anlatmış. Çiçekleri, kelebekleri, ağaçları göstermiş.
"Unutma Akif," demiş Dodo. "Doğayı sev, hayvanlara iyi davran. Onlar da senin dostların."
Akif başını sallamış. "Söz, Dodo! Hep doğayı koruyacağım."
Güneş yavaşça batmaya başlamış. Dodo, "Artık gitme vakti," demiş tatlı bir sesle. "Ama unutma, ben hep kalbinde olacağım. Her gece rüyanda seni bekleyeceğim."
Akif, Dodo'ya sımsıkı sarılmış. "İyi geceler, Dodo! Yarın yine gelirim!"
Dodo gülümsemiş. "İyi geceler, Akif! Tatlı rüyalar!"
Akif gözlerini açmış. Kendi yatağında, dinozorlu yastığına sarılmış yatıyormuş. Gülümsemiş. Dodo'yu çok sevmiş. Ve o gece, huzur içinde, mutlu bir şekilde uykuya dalmış.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!