Melih ve Mario’nun Uzay Macerası

Bir zamanlar, küçük bir çocuk olan Melih, gece gökyüzüne bakmayı çok severdi. En sevdiği arkadaşı Mario da her gece onunla yıldızları izlerdi. Bir akşam, Mario’nun kırmızı şapkası parlarken, “Hadi Melih, kendi uzay gemimizi yapalım!” dedi. Melih hemen karton kutulardan, renkli düğmelerden ve parlak yıldızlardan bir gemi yaptı. Üzerine “Mario ve Melih’in Uzay Roketi” yazdılar.

Gemi havalandı! Önce Ay’a gittiler. Ay’da küçük bir arkadaşları vardı: Minik Ay Tavşanı. Tavşan üzgündü çünkü havucu kaybolmuştu. Melih ve Mario, “Merak etme, yardım ederiz!” dediler. Birlikte aradılar ve havucu parlayan bir kraterin içinde buldular. Tavşan çok sevindi, onlara teşekkür etti ve üç arkadaş gökyüzünde dans ettiler.

Sonra Mars’a uçtular. Mars’ta kırmızı kumlardan yapılmış bir kalp şekli gördüler. İçinde bir not vardı: “Sevgi, tüm yıldızlardan daha parlak.” Melih gülümsedi, “Ne kadar güzel bir mesaj!” dedi. Mario da “Evet, paylaştıkça büyür,” diye ekledi.

En son Jüpiter’in yanında pembe bir bulut gördüler. Bulut, onlara tatlı bir şarkı söyledi. Melih uyku vakti geldiğini anladı. Mario, “Zaman döndü, küçük kaptan. Ama bu macera hep kalbinde kalacak,” dedi. Gemi yavaşça Melih’in odasına indi. Melih yatağına uzandı, Mario’nun elini tuttu. “İyi geceler, Mario,” dedi. “İyi geceler, Melih. Rüyaların yıldızlarla dolu olsun,” diye fısıldadı Mario. Melih, sevgi dolu kalbiyle uykuya daldı. Sabah olduğunda, gökyüzüne baktı ve gülümsedi: “Arkadaşlık, en büyük hazine.”