Köpekçik ve Ormanın Neşeli Günü
Bir varmış, bir yokmuş. Güneşin altın rengi ışıklarıyla aydınlanan mis kokulu bir ormanda, küçük ve sevimli bir köpekçik yaşarmış. Onun adı Pofuduk'muş. Pofuduk’un yumuşacık, kahverengi tüyleri, sallanan minik kuyruğu ve iki boncuk gibi parlayan gözleri varmış.
Bir sabah, Pofuduk ormanda koştururken karşısına neşeyle şarkı söyleyen bir kız çocuğu çıkmış. Bu kızın adı Lina Duru’ymuş. Lina Duru, Pofuduk’u görünce çok sevinmiş. “Merhaba küçük köpekçik, ne kadar tatlısın!” demiş. Pofuduk da kuyruğunu sallayarak “Hav hav!” diye cevap vermiş.
Lina Duru, Pofuduk’a arkadaş olmayı teklif etmiş. Birlikte ormanda yürümeye başlamışlar. Birden bir ağacın dibinde üzgün bir tavşan görmüşler. Tavşanın sepetindeki havuçlar yere dökülmüş. Lina Duru, “Üzülme küçük tavşan, biz sana yardım ederiz!” demiş. Pofuduk da hemen yerdeki havuçları ağzıyla dikkatlice toplamış, Lina Duru da onları sepete yerleştirmiş. Tavşan çok mutlu olmuş, “Teşekkür ederim arkadaşlar!” demiş, sevinçle zıplayarak evine gitmiş.
Lina Duru ve Pofuduk yollarına devam etmiş. Bir çalılığın arasında minik bir kuşun kanadını incittiğini fark etmişler. Lina Duru kuşu avuçlarına almış, Pofuduk da endişeyle başını okşamış. Lina Duru, “Korkma, seni iyileştireceğiz,” diyerek kuşu yumuşacık bir yaprağın üzerine koymuş. Pofuduk oradan taze bir böğürtlen getirmiş, Lina Duru kuşun gagasına yedirmiş. Kuş biraz dinlenince kanadını çırpmış ve “Cik cik, çok teşekkürler!” diyerek uçup gitmiş.
Akşam olmuş, gökyüzü pembeye boyanmış. Lina Duru Pofuduk’a sarılmış, “Sen çok iyi bir arkadaşsın, herkese yardım ediyoruz,” demiş. Pofuduk da sevgiyle havlamış. O gece Lina Duru evine dönerken, Pofuduk onu kapıya kadar geçirmiş. İkisi de dostluklarının ne kadar güzel olduğunu düşünerek mutlu bir şekilde uykuya dalmış.
Ve böylece, Lina Duru ve Pofuduk, herkese yardım ederek ormanı daha neşeli bir yer haline getirmişler. Unutma, sevgi ve yardımseverlik her zaman en güzel süper güçtür.
Bir sabah, Pofuduk ormanda koştururken karşısına neşeyle şarkı söyleyen bir kız çocuğu çıkmış. Bu kızın adı Lina Duru’ymuş. Lina Duru, Pofuduk’u görünce çok sevinmiş. “Merhaba küçük köpekçik, ne kadar tatlısın!” demiş. Pofuduk da kuyruğunu sallayarak “Hav hav!” diye cevap vermiş.
Lina Duru, Pofuduk’a arkadaş olmayı teklif etmiş. Birlikte ormanda yürümeye başlamışlar. Birden bir ağacın dibinde üzgün bir tavşan görmüşler. Tavşanın sepetindeki havuçlar yere dökülmüş. Lina Duru, “Üzülme küçük tavşan, biz sana yardım ederiz!” demiş. Pofuduk da hemen yerdeki havuçları ağzıyla dikkatlice toplamış, Lina Duru da onları sepete yerleştirmiş. Tavşan çok mutlu olmuş, “Teşekkür ederim arkadaşlar!” demiş, sevinçle zıplayarak evine gitmiş.
Lina Duru ve Pofuduk yollarına devam etmiş. Bir çalılığın arasında minik bir kuşun kanadını incittiğini fark etmişler. Lina Duru kuşu avuçlarına almış, Pofuduk da endişeyle başını okşamış. Lina Duru, “Korkma, seni iyileştireceğiz,” diyerek kuşu yumuşacık bir yaprağın üzerine koymuş. Pofuduk oradan taze bir böğürtlen getirmiş, Lina Duru kuşun gagasına yedirmiş. Kuş biraz dinlenince kanadını çırpmış ve “Cik cik, çok teşekkürler!” diyerek uçup gitmiş.
Akşam olmuş, gökyüzü pembeye boyanmış. Lina Duru Pofuduk’a sarılmış, “Sen çok iyi bir arkadaşsın, herkese yardım ediyoruz,” demiş. Pofuduk da sevgiyle havlamış. O gece Lina Duru evine dönerken, Pofuduk onu kapıya kadar geçirmiş. İkisi de dostluklarının ne kadar güzel olduğunu düşünerek mutlu bir şekilde uykuya dalmış.
Ve böylece, Lina Duru ve Pofuduk, herkese yardım ederek ormanı daha neşeli bir yer haline getirmişler. Unutma, sevgi ve yardımseverlik her zaman en güzel süper güçtür.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!