Mete Han'ın Macera Dolu Gecesi

Bir varmış, bir yokmuş... Minik Mete Han'ın çok sevdiği bir arabası varmış. Bu araba parlak kırmızı renkli, dört tekerlekli, kocaman farları olan bir arabaymış. Mete Han her gece yatmadan önce onunla oynar, onu sevgiyle okşarmış.

Bir akşam, gökyüzü yıldızlarla doluyken, Mete Han arabasının yanına uzanmış. Birden arabası ışıldamaya başlamış! Işıl ışıl parlayan tekerlekleriyle Mete Han'ı çağırıyormuş. Minik kahraman hemen arabasına binmiş ve birlikte yola çıkmışlar.

Önce rengârenk çiçeklerle dolu bir çayıra gitmişler. Orada kelebekler dans ediyormuş. Kelebekler Mete Han'ı görünce çok sevinmişler. "Merhaba Mete Han! Arabana bizi de alır mısın?" demişler. Mete Han gülümseyerek kapıyı açmış ve bütün kelebekler içeri girmiş.

Sonra ormandaki tavşanların yanına gitmişler. Tavşanlar havuç topluyormuş. "Mete Han, arabana biraz havuç koymamıza yardım eder misin?" demişler. Mete Han hemen kabul etmiş ve tavşanlara yardım etmiş. Arabası havuçlarla dolmuş, kelebekler mutlu, tavşanlar neşeliymiş.

En sonunda arabası, Mete Han'ı evine getirmiş. Annesi kapıda ona gülümsüyormuş. "Yavrum, maceran nasıldı?" diye sormuş. Mete Han, "Harikaydı! Arkadaşlarıma yardım ettim, onlarla oynadım" demiş. Annesi onu kucağına almış, sevgiyle öpmüş.

O gece Mete Han, arabasını yanına koyup mutlulukla uykuya dalmış. Rüyasında arabasıyla yine arkadaşlarına yardım ediyormuş. Çünkü yardım etmek ve paylaşmak en güzel maceraymış.

Ve minik Mete Han, sevgi dolu bir uykunun içinde kaybolmuş.