Vedat Mete’nin Orman Macerası
Bir varmış, bir yokmuş. Küçük bir şehirde, rengârenk bir evde minik Vedat Mete yaşarmış. Vedat Mete’nin en sevdiği şey, annesiyle babasıyla birlikte arabasına binip yollara düşmekmiş. Onların minik mavi arabası, yaz rüzgarı gibi hızlı, pamuk şeker gibi yumuşakmış.
Bir sabah güneş içeriye gülücükler saçarken Vedat Mete, mavi arabasının direksiyonuna geçmiş. Annesi yanına oturmuş, babası arka koltukta ona el sallamış. “Haydi, bugün ormana gidelim!” demiş Vedat Mete. Araba motoru mır mır ederek yola koyulmuş.
Yolda bir sincap görmüşler. Sincap cevizini düşürmüş, ağlamaya başlamış. Vedat Mete hemen arabayı durdurmuş. “Merak etme, sana yardım ederim!” demiş. Cevizi alıp sincaba vermiş. Sincap sevinçle “cik cik” ederek teşekkür etmiş. Annesi “Ne iyi kalpli bir çocuksun,” demiş, babası da “Paylaşmak güzeldir,” diye eklemiş.
Ormanın derinliklerine gittikçe rengârenk çiçekler, uçuşan kelebekler görmüşler. Bir kelebek kanadını yaralamış, uçamıyormuş. Vedat Mete, annesi ve babasıyla birlikte kelebeği alıp mavi arabalarına koymuşlar. Onu bir çiçeğin yanına bırakırken “İyi olacaksın,” demiş. Kelebek minnetle kanat çırpmış.
Akşam olmuş, gökyüzü portakal rengine boyanmış. Vedat Mete yorulmuş ama çok mutluymuş. Eve döndüklerinde annesi onu kucağına almış, babası da mavi arabasını başucuna koymuş. “Ne güzel bir gündü, herkese yardım ettik,” demiş Vedat Mete. Annesi “Evet, sen sevgi dolu bir kahramansın,” demiş. Babası da “Yarın yine maceraya çıkarız, tamam mı?” diye sormuş. Vedat Mete gözlerini kapatırken mırıldanmış: “Arabamla, annemle, babamla… Ne güzel…”
Ve minik Vedat Mete, sevgi dolu bir rüyaya dalmış.
Bir sabah güneş içeriye gülücükler saçarken Vedat Mete, mavi arabasının direksiyonuna geçmiş. Annesi yanına oturmuş, babası arka koltukta ona el sallamış. “Haydi, bugün ormana gidelim!” demiş Vedat Mete. Araba motoru mır mır ederek yola koyulmuş.
Yolda bir sincap görmüşler. Sincap cevizini düşürmüş, ağlamaya başlamış. Vedat Mete hemen arabayı durdurmuş. “Merak etme, sana yardım ederim!” demiş. Cevizi alıp sincaba vermiş. Sincap sevinçle “cik cik” ederek teşekkür etmiş. Annesi “Ne iyi kalpli bir çocuksun,” demiş, babası da “Paylaşmak güzeldir,” diye eklemiş.
Ormanın derinliklerine gittikçe rengârenk çiçekler, uçuşan kelebekler görmüşler. Bir kelebek kanadını yaralamış, uçamıyormuş. Vedat Mete, annesi ve babasıyla birlikte kelebeği alıp mavi arabalarına koymuşlar. Onu bir çiçeğin yanına bırakırken “İyi olacaksın,” demiş. Kelebek minnetle kanat çırpmış.
Akşam olmuş, gökyüzü portakal rengine boyanmış. Vedat Mete yorulmuş ama çok mutluymuş. Eve döndüklerinde annesi onu kucağına almış, babası da mavi arabasını başucuna koymuş. “Ne güzel bir gündü, herkese yardım ettik,” demiş Vedat Mete. Annesi “Evet, sen sevgi dolu bir kahramansın,” demiş. Babası da “Yarın yine maceraya çıkarız, tamam mı?” diye sormuş. Vedat Mete gözlerini kapatırken mırıldanmış: “Arabamla, annemle, babamla… Ne güzel…”
Ve minik Vedat Mete, sevgi dolu bir rüyaya dalmış.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!