Hümeyra ve Işıl Işıl Prenses Tacı

Bir zamanlar, rengarenk çiçeklerle dolu yemyeşil bir bahçenin hemen yanında, sevimli mi sevimli küçük bir ev varmış. Bu evde, altı yaşında, gözleri pırıl pırıl parlayan Hümeyra adında tatlı bir kız yaşarmış. Hümeyra prensesleri çok severmiş; onların güzel elbiselerini, nazik gülümsemelerini ve herkese yardım eden sıcacık kalplerini hayal edermiş.

Bir akşam, Hümeyra bahçede oynarken parlak bir kelebeğin peşinden gitmiş. Kelebek, gökkuşağı renklerinde kanatlarını çırparak onu bahçenin en güzel köşesine, kocaman bir gül ağacının yanına götürmüş. Tam o sırada, çiçeklerin arasından minik, ışıl ışıl bir peri çıkmış. Perinin adı Pırıltı imiş.

“Merhaba Hümeyra!” demiş Pırıltı, gülümseyerek. “Senin prensesleri ne kadar çok sevdiğini duydum. Sana bir sürprizim var!”

Pırıltı, sihirli değneğini hafifçe sallamış ve Hümeyra’nın başının üzerinde küçük, ışıl ışıl bir prenses tacı belirmiş. Ama bu taç öyle sıradan bir taç değilmiş; Hümeyra her güzel davranış yaptığında daha da parlakmış!

O akşam Hümeyra, tacının ışığını görünce çok sevinmiş. Annesine sofrayı kurarken yardım etmiş, tacı biraz daha parlamış. Bahçedeki minik kuşlara su koymuş, tacı ışıl ışıl olmuş. Küçük kardeşiyle oyuncağını paylaşmış, taç adeta bir yıldız gibi parlamış.

Pırıltı tekrar gelmiş ve demiş ki: “Gördün mü Hümeyra? Gerçek bir prensesin tacı elmaslardan değil, iyiliklerden yapılır. Yardım eden, paylaşan ve sevgi dolu bir kalbi olan herkes prensestir.”

Hümeyra kocaman gülümsemiş. O günden sonra her akşam, yatağına girmeden önce o gün yaptığı güzel şeyleri düşünürmüş. Çünkü biliyormuş ki, en parlak taç, sevgiyle ve iyilikle parlayan kalbin taçıymış.

Pırıltı, Hümeyra’nın yastığının üzerine minik bir ışık bırakmış. Hümeyra gözlerini kapatmış, tatlı rüyalara dalmış. Rüyasında kocaman bir bahçede, tüm arkadaşlarıyla birlikte ışıl ışıl taçlar takmış, hep birlikte gülümsemişler.

İyi geceler Hümeyra, tatlı rüyalar!