Sare ve Tavşan Pamuk’un Uyku Masalı
Bir zamanlar, yemyeşil çayırların ve rengârenk çiçeklerin olduğu sıcacık bir köyde, küçük Sare adında tatlı bir kız yaşarmış. Sare’nin en sevdiği şey, yumuşacık tüyleri ve upuzun kulaklarıyla tavşanlarmış. Her akşam yatmadan önce tavşanlarla ilgili bir şarkı söyler, sonra da mışıl mışıl uyurmuş.
Bir gece, gökyüzünde yıldızlar pırıl pırıl pararken, Sare’nin penceresinin önüne minik bir tavşan gelmiş. Adı Pamuk’muş. Tüyleri kar gibi beyaz, gözleri parlak mı parlakmış. Pamuk, Sare’ye sevgiyle bakmış ve “Merhaba Sare, ben senin dostunum. Bu gece seninle birlikte uyumak istiyorum,” demiş.
Sare çok sevinmiş. Pamuk’u yanına almış, birlikte yumuşacık yatağına uzanmışlar. Pamuk, Sare’ye ormandaki arkadaşlarını anlatmış: “Bugün küçük bir kirpiyle tanıştım. Yolda bulduğu bir elmayı benimle paylaştı. Bir de minik kuşlar vardı, hep birlikte şarkı söyledik.” Sare gülümsemiş, “Paylaşmak ne güzel, değil mi?” demiş.
Pamuk başını sallamış. “Evet, arkadaşlarına yardım edince insan çok mutlu oluyor. Bugün bir kelebeğin kanadı su damlalarıyla ıslanmıştı, ben de ona güneşli bir yaprak buldum, hemen kurudu,” diye anlatmış. Sare, “Sen çok iyi bir dostsun Pamuk,” demiş ve onu sevgiyle kucaklamış.
Sonra birlikte yıldızlara bakmışlar. Pamuk, “Yarın yine oynarız, değil mi?” diye sormuş. Sare, “Elbette, hem de birlikte çiçekleri sularız, kuşlara yem veririz,” demiş. Pamuk mutlulukla gözlerini kapatmış. Sare de yavaşça gözlerini kapatmış, kalbi sevgiyle dolmuş.
O gece Sare, dünyanın en tatlı rüyasını görmüş: kocaman bir çayırda Pamuk’la birlikte zıplıyor, arkadaşlarıyla elmalar paylaşıyormuş. Uyandığında yüzünde kocaman bir gülümseme varmış. Pamuk yanı başında uyumaya devam ediyormuş.
Sare öğrenmiş ki, sevgi ve dostluk en güzel hazinedir. Arkadaşlarına yardım etmek, paylaşmak ve sevgiyle yaklaşmak insanı hep mutlu eder. Sare ve Pamuk, her akşam birlikte uyuyup her sabah birlikte uyanmışlar. Ve o güzel köyde, sevgi dolu kalplerle, hep mutlu yaşamışlar.
Bir gece, gökyüzünde yıldızlar pırıl pırıl pararken, Sare’nin penceresinin önüne minik bir tavşan gelmiş. Adı Pamuk’muş. Tüyleri kar gibi beyaz, gözleri parlak mı parlakmış. Pamuk, Sare’ye sevgiyle bakmış ve “Merhaba Sare, ben senin dostunum. Bu gece seninle birlikte uyumak istiyorum,” demiş.
Sare çok sevinmiş. Pamuk’u yanına almış, birlikte yumuşacık yatağına uzanmışlar. Pamuk, Sare’ye ormandaki arkadaşlarını anlatmış: “Bugün küçük bir kirpiyle tanıştım. Yolda bulduğu bir elmayı benimle paylaştı. Bir de minik kuşlar vardı, hep birlikte şarkı söyledik.” Sare gülümsemiş, “Paylaşmak ne güzel, değil mi?” demiş.
Pamuk başını sallamış. “Evet, arkadaşlarına yardım edince insan çok mutlu oluyor. Bugün bir kelebeğin kanadı su damlalarıyla ıslanmıştı, ben de ona güneşli bir yaprak buldum, hemen kurudu,” diye anlatmış. Sare, “Sen çok iyi bir dostsun Pamuk,” demiş ve onu sevgiyle kucaklamış.
Sonra birlikte yıldızlara bakmışlar. Pamuk, “Yarın yine oynarız, değil mi?” diye sormuş. Sare, “Elbette, hem de birlikte çiçekleri sularız, kuşlara yem veririz,” demiş. Pamuk mutlulukla gözlerini kapatmış. Sare de yavaşça gözlerini kapatmış, kalbi sevgiyle dolmuş.
O gece Sare, dünyanın en tatlı rüyasını görmüş: kocaman bir çayırda Pamuk’la birlikte zıplıyor, arkadaşlarıyla elmalar paylaşıyormuş. Uyandığında yüzünde kocaman bir gülümseme varmış. Pamuk yanı başında uyumaya devam ediyormuş.
Sare öğrenmiş ki, sevgi ve dostluk en güzel hazinedir. Arkadaşlarına yardım etmek, paylaşmak ve sevgiyle yaklaşmak insanı hep mutlu eder. Sare ve Pamuk, her akşam birlikte uyuyup her sabah birlikte uyanmışlar. Ve o güzel köyde, sevgi dolu kalplerle, hep mutlu yaşamışlar.
▶
🎵 hepbaby Şarkısı
Bu masalı şarkıyla taçlandır!