Ela ve Yumuşak Patili Dostu Pamuk

Bir varmış, bir yokmuş; yemyeşil ağaçların arasında, rengarenk çiçeklerin açtığı huzurlu bir evde Ela adında dünya tatlısı bir çocuk yaşarmış. Ela’nın kocaman bir kalbi ve yüzünde her zaman parlayan sıcacık bir gülümsemesi varmış. Ela, doğayı, çiçekleri ve en çok da minik hayvan dostlarını çok severmiş. Ama onun kalbinde bambaşka bir yeri olan bir canlı varmış: Yumuşacık tüyleriyle bir kedi!

Günün birinde, Ela bahçede çiçekleri sularken çitlerin arkasından bembeyaz, pamuk gibi tüyleri olan minik bir kedinin ona baktığını görmüş. Ela, bu sevimli kediyi görünce sevinçle el sallamış. Minik kedi, "Miyav!" diyerek Ela’ya doğru yürümüş ve Ela’nın bacaklarına usulca sürtünmüş. Ela, bu yeni dostunun adını hemen koymuş: "Senin adın Pamuk olsun!" demiş.

Ela ve Pamuk o günden sonra ayrılmaz birer dost olmuşlar. Ela, Pamuk ile her şeyini paylaşmaya karar vermiş. Bir sabah Ela, en sevdiği renkli topunu bahçeye çıkarmış. "Gel Pamuk, beraber oynayalım," demiş. Ela topu hafifçe yuvarlamış, Pamuk da yumuşacık patileriyle topu Ela’ya geri göndermiş. Ela, oyuncağını arkadaşıyla paylaşmanın tek başına oynamaktan çok daha eğlenceli olduğunu fark etmiş. Paylaşmak, aralarındaki dostluk bağını daha da güçlendirmiş.

Öğle uykusu vakti geldiğinde, Ela ve Pamuk bahçedeki büyük elma ağacının gölgesine oturmuşlar. Ela, Pamuk’un başını nazikçe okşamış. Pamuk, Ela’nın bu sevgisine karşılık "mır mır" diye şarkılar söylemiş. Ela, hayvan dostlarına nazik davranmanın ve onları koruman