Asa ve Uyku Seven Tavşan

Bir zamanlar, yemyeşil bir ormanın kenarında, Asa adında minik bir çocuk yaşarmış. Asa, uyumayı çok severmiş. Akşam olduğunda, yıldızlar gökyüzünde parlamaya başlarken, o hemen yatağına gider, yumuşacık yastığına sarılır ve tatlı tatlı uyurmuş.

Bir gece, Asa uyumadan önce pencereden dışarı bakmış. Ay ışığında, ormanda bir tavşanın zıpladığını görmüş. Tavşan çok tatlıymış, ama bir türlü uyuyamıyormuş. Asa, “Merhaba küçük tavşan, neden uyumuyorsun?” diye sormuş. Tavşan, “Benim adım Pofuduk. Uyumak istiyorum ama gözlerim bir türlü kapanmıyor,” demiş üzgün bir sesle.

Asa, Pofuduk’a yardım etmek istemiş. “Belki sana bir ninni söylerim,” demiş. Ama Pofuduk başını sallamış, ninnileri sevmiyormuş. Asa, “O zaman sana yumuşacık bir yatak yapalım,” demiş. Beraber ormanda en yumuşak yosunları bulmuşlar. Asa, yosunları bir araya getirip Pofuduk için rahat bir yatak yapmış. Ama Pofuduk yine uyuyamamış.

Sonra Asa, “Belki de bir arkadaşınla uyumalısın,” demiş. Pofuduk’un en yakın arkadaşı minik bir kuşmuş. Kuş gelmiş, Pofuduk’un yanına kıvrılmış ve birlikte gözlerini kapatmışlar. Ama Pofuduk hâlâ uyuyamıyormuş.

Asa düşünmüş, taşınmış ve sonunda aklına harika bir fikir gelmiş. “Pofuduk, belki de uyumak için bir arkadaşının yanında olması yetmez. Belki de kalbinin huzur içinde olması gerekir,” demiş. Asa, Pofuduk’a sarılmış ve “Seni çok seviyorum Pofuduk, iyi geceler,” demiş. Pofuduk, bu sıcacık sözlerle birlikte hemen uykuya dalmış.

O gece, Asa da yatağına gidip yıldızlara bakmış. Gökyüzündeki ay, ona gülümsüyormuş gibi gelmiş. Asa, “Sevgi her şeyi iyileştirir,” diye düşünmüş ve tatlı bir uykuya dalmış. Sabah olduğunda, Pofuduk ve kuş arkadaşı Asa’